Πέμπτη, 30 Δεκεμβρίου 2010

Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ


Παγιδευμένος σε 4 τοίχους, καθόμουν και κοιτούσα την παλιά βιβλιοθήκη.Αναμνήσεις βιβλίων από την παιδική μου ηλικία, με έκαναν να ταξιδέψω σε εκείνα τα χρόνια, χρόνια ανεμελιάς, χρόνια ξεγνoιασιάς, χρόνια ατελείωτου παιχνιδιού..ωρα 18:10, με εκαναν να στεναχωρεθώ λίγο αυτές οι σκέψεις, και είπα να βγω λίγο έξω να ξεσκάσω.Eνιωσα παρόλο το νεαρό της ηλικίας μου, πως είχα μεγαλώσει.Βγαίνω στο δρόμο, ανάβω ένα τσιγάρο, για συντροφιά, και οι νοσταλγικές σκέψεις εξακολουθούν να βολτάρουν στην άκρη του μυαλού.Περνάω έξω από το "παρκάκι", ετσι το λέγαμε οταν είμασταν παιδιά, και μια νεκρική σιγή σήμανε τον κώδονα κινδύνου μέσα μου.Που είναι οι φωνές των παιδιών?Που είναι τα γέλια τους?Που είναι τα παιχνίδια τους?Που έχουν παρκάρει τα ποδήλατα τους?Αυτές οι ερωτήσεις βασάνιζουν τώρα το μυαλό μου.Γιατί ρε παιδιά?Γιατί δεν το ζείτε όπως εμείς?Σας κατέστρεψαν τη χαρά?ποιος φταίει?Κι άλλες ερωτήσεις που καταστρέφουν ολοένα την ηρεμία μου...Ώρα 18:40, η βόλτα τελείωνει και γυρνάω στους 4 τοίχους.Μια αόρατη δύναμη με τραβάει ξανά πίσω στη βιβλιοθήκη.Αρπάζω ενα βιβλιο και αρχίζω να το ξεφυλλίζω.Γυρνάω στην τελευταία σελίδα και η εικόνα που αντικρίζω με κάνει να δακρύσω.Κάτι στραβά άσχημα γράμματα χωρίς τόνους, έλεγαν:θα πάμε στις 7 στο παρκάκι?Κοιτάω ενστικτωδώς το ρολόι μου...Ωρα 19:00.Μια ανατριχίλα διαπέρασε το κορμί μου, και μια ερώτηση αιωρούταν στο μυαλό μου, ψάχνοντας απελπισμένα μια απάντηση...Γιατί ρε παιδιά?

Σάββατο, 25 Δεκεμβρίου 2010

Χριστούγεννα...

Ήρθανε τα Χριστούγεννα....Έχουμε προετοιμαστεί ήδη για την άφιξη τους εδώ και ένα μήνα. Διαφημίσεις, τραγουδάκια στο τρανζίστορ καθώς και ο καθιερωμένος, υποψήφιος για κιτς-awards, στολισμός της πόλης, μας έχουν βάλει με το ζόρι στο κλίμα. 
Για εσένα που αισθάνεσαι μειονεκτικά, καθότι δεν αισθάνεσαι αυτή τη γαλήνη και το δέος των άγιων ημερών όπως οι γύρω σου. Για 'σένα που πιστεύεις ότι αν ακούσεις το 'Last Christmas' για ακόμη μία φορά, θα τρέξεις στο κοντινότερο φαρμακείο ελπίζοντας μόνο σε ένα overdose. Για εσένα που σου περνάει από το μυαλό να ρίξεις μία διαφορετική ματιά, μακριά από τα γιορτινά φωτεινά λαμπάκια.





Τετάρτη, 22 Δεκεμβρίου 2010

σαν παλιά κασέτα


Μιλούσα χτες με τον αδερφό μου και συζητούσαμε διάφορα και σε κάποια φάση με λέει τι εννοείς σαν παλιά κασέτα?'Ενταξει μου ακόμη ένας τρόπος μέταφορας μούσικης τι διάφορα έχει
απο το CD ή από το ΜΡ3 μου?
Και κάθομαι και σκέφτομαι το πόσο μα πόσο τύχερος είμαι που πρόλαβα την επόχη με την κασέτα και πόσο ζήμια έχει κάνει το 'ιντερνετ...ζήμια δεν θα το έλεγα,απλά τα έχεις όλα στα χέρια σου σε ένα κλίκ...τι ξένερωτο...καθόλου ανάζητηση από τρίγυρω..απλά ένα κλίκ..
Θυμάμαι την πρώτη φόρα που άκουσα Παύλιδη, ήμουνα σε 'να καίνουριο ΄φιλο μου το σπίτι,
είχε και μια μέγαλυτερη αδέρφη να δεις πως τη λέγαν??Ωραία κόπελα στα 17 πέρίπου έμεις
πίτσιρικια,δεν έχει σήμασια,τέλος πάντων,κάθως πέρνουσα έξω από την μισόκλειστη πόρτα της διαπέρνουσε ο ήχος των Ξύλινων Σπάθιων δεν είχα άκουσει κάτι πάρομοιο ήχο..τότε κατάλαβα ότι πρέπει να την απόκτησω έκεινη τη μούσικη...
'Αφου έπρηξα τον φίλο μου να ζήτησει από την αδέλφη του να μου γράψει μια κασέτα, τελικά,την έπομενη μέρα τα κατάφερα..κράτουσα στα χέρια μου την πρώτη μου κασέτα από επιλογές από Ξύλινα Σπαθιά....τι γκαύλα.. μόνο έτσι μπόρω να το περίγραψω γκαύλα..
Δεν ξέρω και γω πόσες φορές έχω ακούσει εκείνη τη κασέτα...ακόμη την ακούω σαν τότε, τέρμα τα ήχεια και έκεινος ο ήχος να σου τρυπαεί το στήθος ακόμη το νιώθω...
Αύτη είναι η μαγεία της παλίας κασέτας,κάτι που δεν μπόρει να σου δώσει το CD ή το ΜΡ3,
γιατί μια παλιά κασέτα έχει ψυχή,ένα κομμάτι ψυχής από αύτον που τη γράφει..και για αύτον που θα την ακούσει...τελίκα είναι 'εκφραση συναισθημάτων..ναι αυτό είναι τώρα είμαι σίγουρος

Τρίτη, 21 Δεκεμβρίου 2010

Ιπτάμενη Κασέτα...


 Ανησυχίες προκάλεσε ο τελευταίος μήνας και παράξενους προβληματισμούς. Μπορεί να φταίει το κρύο, μπορεί το ότι η νύχτα κάνει την εμφάνιση της λίγο μετά το μεσημεριανό φαγητό, πολλά μπορεί να είναι υπαίτια. Το εβδομαδιαίο τσίπουρο-event της παρέας (copyrights δεν δίνω στον κ.Φιλλιπίδη..) και ο ημερήσιος καφές, συνδυάζονται με συζητήσεις παραλογισμού και επιστημονικής φαντασίας. Όπως είπε και ο Τζόνι, αν θα μας ακούσει κάποιος που δεν μας ξέρει, θα μας πάρει για τρελούς. 

Οι ανησυχίες όμως είναι αυτές που δημιουργούν τις καλύτερες ιδέες. Πολλές ιδέες, πάρα πολλά σχέδια, άσχετα που στο δεύτερο λεπτό τα περισσότερα κρίνονται απλά ανέφικτα. Ώσπου η ιδέα ήρθε από τον ξανθό προμόσιον μάνατζερ (άνευ αποδοχών) του μπλογκ. Αμέσως το τμήμα παραγωγής έπιασε δουλειά και το διαδικτυακό ραδιόφωνο του μπόγκσποτ έγινε πραγματικότητα. 

Φιλοξενείτε στο σέρβερ του 'listen2myradio' και θα μπορείτε να το ακούσετε από αυτή τη διεύθυνση..
                       sanpaliakaseta.listen2myradio.com

Η πρώτη εβδομάδα θα είναι κυρίως δοκιμαστική, μέχρι να καταλήξουμε στις ώρες και στον τρόπο λειτουργίας. Εν τω μεταξύ οι φιλόδοξοι παραγωγοί, ξεσκονίζουν τα μικρόφωνα και ξεκουράζουν τις φωνητικές χορδές τους. Κλείστε λοιπόν τις τηλεοράσεις και συντονιστείτε εδώ..  

Cayetano - Back Home


2010 και ο νέος δίσκος του Cayetano με τίτλο "Back Home" σηματοδοτεί τη δισκογραφική του επιστροφή στην Ελλάδα κάτω από τη σκεπή της Klik Records. O dub ήχος κυριαρχεί για ακόμη μια φορά καθιστώντας τον έναν από τους κύριους Έλληνες εκφραστές του. Μελωδικός όπως πάντα, jazzy και γεμάτος συναίσθημα. Οι cinematic συνθέσεις χαρίζουν απλόχερα ταξίδια σε μακρινούς προορισμούς, όχι όμως επάνω σε πολυτελή μαγικά χαλιά, απόμακρα, αλλά όμορφα και ταπεινά, δίπλα σε απλούς καθημερινούς ανθρώπους. Ο Cayetano κατάφερε και πάλι να δημιουργήσει την ιδανική ατμόσφαιρα για να κάνει το κοινό του ακόμα μεγαλύτερο, ακόμα πιο πιστό.

       Tracks:
                   1. Glassleaves
                   2. Day After Day
                   3. When You Come Home
                   4. The Better Man
                   5. All I Can Do
                   6. Fairy Tales......!!!
                   7. The K Blues
                   8. Sleepless And Mr Coffee
                   9. Without You
                  10. Left My Girl For A Bizarre Sextet

Παρασκευή, 17 Δεκεμβρίου 2010


nouvelle vague.. είναι μια μπάντα που σιγούρα αν ακούσεις σιγα σιγα θα την αγαπήσεις..να στο θέσω αλλιώς..πολυ καλοί μουσικοί μαζέμενοι στη σκήνη, διασκευάζουν κομάτια του 1975 με τελη του '80, συγκρότηματα όπως οι Joy Division, Clash ,Cure, XTC,Depeche mode,Public image Limited,Dead Monkeys κ.α.'Επισης μπορώ να στο θέσω αλλίως τί κάνουν οι Nouvelle vague παίρνουν κομμάτια που λατρεύεις και σε κανούν να τα ξαναερωτεύτεις πάλι από την αρχή...



Αύριο στο Principal Club


Τετάρτη, 8 Δεκεμβρίου 2010

Sex & Drugs & Rock'n'Roll...


' Sex & Drugs & Rock'n'Roll ' . Ολόκληρος τρόπος ζωής, κατάφερε να χωρέσει σε ένα ρεφρέν. Ρεφρέν που απεικονίζει τη ζωή του εμπνευστή του, Ian Dury. 
' Δεν ήταν από τους καλύτερους ανθρώπους, αλλά σίγουρα από τους πιο ενδιαφέρων. '

Τα παιδικά του χρόνια ήταν άσχημα, έβλεπε σπάνια τον πατέρα του, στα επτά του χρόνια προσβλήθηκε από πολιομυελίτιδα και μετά την νοσηλεία του, μεταφέρθηκε σε Ίδρυμα για παιδιά με φυσικές και πνευματικές ανάγκες. Η ζωή του εκεί περιγράφεται ανυπόφορη λόγω των 'διαστροφικών' καθηγητών και των καθημερινών συνθηκών. Ακολούθησε η σχολή καλών τεχνών από την οποία έφυγε γιατί όπως είπε ο ίδιος, τα πήγαινε τόσο καλά, που κατάλαβε ότι δεν πρόκειται να γίνει καλύτερος. Αργότερα βέβαια, πήρε το δρόμο που τον έκανε γνωστό και τον ανάδειξε ως έναν από τους μεγαλύτερους τραγουδοποιούς. Μεγάλο κεφάλαιο της μουσικής σκηνής του '80 και μεγάλη έμπνευση για τις επόμενες.   

Η ζωή του χώρεσε στη μεγάλη οθόνη δέκα χρόνια μετά το θάνατο του. Με εξέπληξε θετικά η επιλογή και το αποτέλεσμα του Andy Serkis στο να υποδυθεί τον Ian. Σαν ταινία δεν συγκινεί, σαν φαν του Dury συγκινείσαι. Ιδού το trailer...








.

Κυριακή, 5 Δεκεμβρίου 2010

Εικόνες...

Νοσταλγία. Έντονο αίσθημα επιθυμίας επιστροφής σε κάτι που όταν το θυμηθείς, το πρόσωπο σου αποκτά ξαφνικά μια ιδιαίτερη λάμψη και τα χείλια παίρνουν μια μορφή, που δεν την συνηθίζουν τελευταία..Κλείνεις τα μάτια και αναπολείς στιγμές, τα παιδικά σου χρόνια, τον πρώτο σου αγνό έρωτα, την ζωή τότε . Την ζωή τότε...Άραγε πόσοι νέοι θα νοσταλγήσουν αργότερα, την ζωή τώρα; Νοσταλγός άλλης εποχής. Εποχής που δεν ήσουν παρών, που και εκείνη είχε τις αναποδιές της, τα ελλατώματα της, τις δυσκολίες της αλλά στα μάτια σου φαντάζει ιδανική. Ρομαντικός ενίοτε, λάτρης περασμένης δεκαετίας, αυτοκινήτων που στα μάτια άλλων φαντάζουν παλιές λαμαρίνες,  ξεπερασμένης ίσως μουσικής..
Η τεχνολογία προχωράει με υπερβολικά γρήγορους ρυθμούς, και εμείς στη μέση, τρέχουμε να ακολουθήσουμε μην τυχόν και μας ξεχάσει πίσω..Άραγε θα ήταν κακό..; Να μέναμε μακριά από τις σύγχρονες ανέσεις που μας προσφέρει το διαδύκτιο; Το γυάλινο κουτί,  με τα λογής λογής ανθρωπόμορφα πλάσματα που αγορεύουν, διδάσκουν, συμβουλεύουν και υπνωτίζουν; Χωρίς την αγαπημένη μας νέα ψηφιακή μουσική..?
Από τα ηχεία ακούγεται μια υπέροχη μελωδία, σε αναγκάζει να κλείσεις τα μάτια σου, και ξαφνικά ηρεμείς . Ότι κενό και να υπάρχει μέσα σου, εκείνη τη στιγμή γεμίζει. Γεμίζει με εικόνες, εικόνες δικές σου, εικόνες από κάτι που έχεις δεί στο χαζοκούτι και σου έμεινε για κάποιο λόγο, εικόνες που φαντάζεσαι διαβάζοντας τες από ένα βιβλίο που δανείστηκες από έναν φίλο, εικόνες κλεμμένες από το εξώφυλλο ενός τεύχους.
 Ίσως να σκεφτείς ότι βρίσκεσαι σε μια ερημική παραλία, τριγυρισμένος από φοινικόδεντρα και ξαπλωμένος στην αμμουδιά να απολαμβάνεις το ηλιοβασίλεμα. Βλέπεις το πρόσωπο σου για πρώτη φορά γαλήνιο.
 Ίσως, ότι απολαμβάνεις το πρωινό σου καφέ στο χαμηλό μπαλκόνι, και ξαφνικά νότες του Χατζιδάκη ,απο τη λατέρνα που περνά, να σε κάνουν συντροφιά. Και το βαλς σαν βάλσαμο, το νιώθεις μεσ' το αίμα.
 Ίσως έχεις εξερευνήσει μέρη μακρινά, περπάτησες όλο τον κόσμο, γνώρισες διαφορετικούς ανθρώπους , και κατά έναν (καθόλου) περίεργο τρόπο, ήσασταν ίδιοι. Κάπου στη Σαχάρα τους συνάντησες, παρόλο που δεν κατάλαβες τον στίχο, ένιωσες το τραγούδι σαν να ήταν γραμμένο στη γλώσσα σου.
Ίσως ότι πίνεις το ουζάκι σου σε ένα παλιό ξύλινο τραπέζι, η ορχήστρα απέναντι σου. Οι συζητήσεις δεν είναι του παρόντος, ο ήχος του τρίχορδου είναι ο μόνος που έχει τον λόγο. Εδώ, ο κάθε στίχος αποτυπώνει ένα βάσανο, έναν έρωτα, τη ζωή..Και εσύ ταξιδεύεις με την καρδιά σου..    
Ίσως να βρέθηκες κάποια στιγμή σε ένα σοκάκι της Νέας Υόρκης. Τίποτα γύρω σου δεν σου θύμιζε την εποχή που ζείς. Ντυσίματα που σου φαίνονταν παράξενα, χτενίσματα, συμπεριφορές. Κάτι σε χάιδεψε τα αυτιά, γνωστός ο ήχος
Αργότερα θα ανοίξεις τα μάτια, θα αντικρίσεις ξανά το κελί της καθημερινής σου ρουτίνας,  θα αντικρίσεις έξω την ρυτιδιασμένη καθημερινότητα, ανθρώπους κουρδισμένους για το πρόγραμμα τους, που η λέξη καλημέρα δεν είναι μέσα σε αυτό. Και θα ανοίξεις ξανά το χαζοκούτι, θα αναρωτηθείς για ακόμα μια φορά, 'Μας περνάνε για μαλάκες ;'. Θα την κλείσεις απογοητευμένος και επηρεασμένος και θα θελήσεις να ξανακλείσεις τα μάτια σου έστω για λίγο, για να ξαναβρεθείς εκεί που ήσουν, εκεί που όλα έμοιαζαν τόσο γαλήνια. Εκεί, που παρόλο που δεν είχες τόσες πολυτέλειες, δεν σου έλειπε τίποτα, ίσως και να είχες περισσότερα. 
Στο χέρι του καθενός είναι να φέρει τη κοινωνία στα μέτρα του, πόσο μάλλον τη ζωή του . Ακόμα και αν είναι αναγκασμένος να συμβαδίσει με τρόπους ζωής που δεν είναι στις επιλογές του, μέσα του θα υπάρχουν πάντα η σκέψεις, που σαν θα κλείσει τα μάτια του, θα τις βρει μπροστά του. Λέτς γκόου ε τρίπ του Κύθηρα... 


Σάββατο, 4 Δεκεμβρίου 2010

Keb Darge and the Little Ediths - Legendary Rockin' R&B


Το τελευταίο καιρό, ένα νέο ρεύμα έχει βαλθεί να παιδέψει τους τζόκεϊ στη Μ.Βρετανία. Όχι, αυτή τη φορά δεν κυνηγάνε να προλάβουν μία καινούργια κυκλοφορία ή έναν νέο ψηφιακό ήχο. Ούτε κυκλοφόρησε ακόμα ένα από τα λογισμικά που με την εγκατάσταση τους, ο ρόλος τους περιορίζεται στο να βελτιώσουν τη κώμη τους. Αυτή τη φορά, και χαίρομαι που το λέω, πάνε πίσω..

Ήδη, αρκετοί Άγγλοι djs που ασχολούνται με τη funk, το καλοκαίρι που μας πέρασε, άλλαξαν το γνωστό ήχο της δεκαετίας του ΄70, με τον λιγότερο γνωστό, έως και άγνωστο, των R&Bs του '50 και του '60.
Φυσικό είναι να μιλάμε για μόδα, αλλά και πάλι, κερδισμένοι βγαίνουμε εμείς, καθώς οι δισκογραφικές, θα σπεύσουν να κυκλοφορήσουν ανάλογα κομπιλέισιονς. Το πρώτο δεν άργησε.
Ο Keb Darge, που θεωρείται ως ο προπορευόμενος αυτής της σκηνής, κυκλοφόρησε το δικό του άλμπουμ με τίτλο 'Legendary Rockin’ R&B'. Σπάνια κομμάτια, κομμάτια που δεν έχουν γνωρίσει μεγάλη επιτυχία, αποτελούν το πρώτο άλμπουμ από μια συλλογή που πρόκειται να συνεχιστεί άμεσα.
          A liitle taste.... Freedom Riders , Irish Rock , Lonely Travellin


Σάββατο, 27 Νοεμβρίου 2010

Το πιο γλυκό κομμάτι της ζωής τους..


Έξω το χιόνι έχει απλωθεί σαν ένα τεράστιο, άσπρο χαλί, που φωτίζει τα μάτια και τα αναγκάζει να κοιτάζουν με δέος. Μέσα, οι φλόγες από το τζάκι, η φωνή του Morrison και το κρασί, κάνουν τις συνθήκες πιo ζεστές. Τα τζάμια αρχίζουν να θολώνουν, τα κεράκια σιγοσβήνουν. Το μονό πάπλωμα, μας φέρνει ακόμα πιο κοντά. Δεν θα σηκωθώ από δίπλα σου, από την αγκαλιά σου. Θα μπορούσα να μείνω για πάντα εδώ, να σε κοιτάω στα μάτια και να σου χαϊδεύω τα μαλλιά...

Σαν ιδέα, καλή φαίνεται..!! Μπάκ του ριάλιτυ...
Χειμώνιασε. Κάνει κρύο, καιρός για δύο. Κάθε χρόνο, χόλυγουντ και τηλεόραση κατακερματίζουν τον κόσμο με  αυτή την ιδέα. Αλλά εμένα, εμένα όχι. Εμένα με χτύπησαν οι ραδιοφΟνικοί παραγωγοί.
Τους θεωρώ βασικούς υπεύθυνους για την κρίση που με πιάνει όταν μπαίνει ο Δεκέμβρης. Θυμάμαι σαν σχολιαρόπαιδο και εγώ, να έχω ξαπλώσει στο κρεβάτι και να ακούω ράδιο με τα ακουστικά μου, μέχρι να με πάρει ο ύπνος(δυστυχώς είχα αϋπνίες βλέπεις). Όσο όμως πλησιάζανε τα Χριστούγεννα, κάτι τους έπιανε. Ξεσκονίζανε τα πάνω-πάνω cds της ραφιέρας τους, κατεβάζανε δυό-τρείς συλλογές από το ίντερνετ με τίτλους όπως, 'Love me', 'Romantic Collection', 'Best Ballads Ever', και πηγαίνανε ολοταχώς για εκπομπή. Barry White, Scorpions, Marianne Faithfull και πολύ άλλοι, να σε βομβαρδίζουν τα αυτιά με λόγια αγάπης. Λόγια αγάπης ακόμα και στον χωρισμό. Το 'I can't live without you baby' να εναλλάσσεται με το 'So Sad' και για τελειωτικό χτύπημα να ακούς 'Unchained Melody'. Και σαν να μην έφτανε αυτό,  χιλιάδες μηνύματα ερωτευμένων ακροατών, να σε κάνουν να αισθάνεσαι ότι είσαι το μοναδικό μοναχικό όν σε ολόκληρη την πόλη. 
Αργότερα βέβαια,για να αποφύγεις το συναίσθημα, μεγαλώνεις, βρίσκεις το κατάλληλο άνθρωπο και είσαι και εσύ ένας από τους χιλιάδες ερωτευμένους ακροατές. Εγώ πάντως έκοψα το ράδιο. Πιό γρήγορο και πιό ανώδυνο.  
Υπάρχουν, όμως, νέα παιδιά, που δεν γνωρίζουν τον κίνδυνο και θα ακούσουν ανυποψίαστα και φέτος τέτοιες εκπομπές. Γιατί κ.Παραγωγέ αγνοείτε τραγούδια, που όχι μόνο δεν σου δημιουργούν το παραμικρό πρόβλημα, αλλά διορθώνουν και τυχόν παλιά, όπως για παράδειγμα το άσμα.. 'Θα ζήσω ελεύθερο πουλί' ;    
Δικαιούνται και οι singles την δική τους συχνότητα τα Χριστούγεννα..!!!!
Χάσαμε την Lacta...δεν θα χάσουμε και το ραδιόφωνο..!!!

Σάββατο, 13 Νοεμβρίου 2010

Μια παλιά κασέτα

Όταν πια μεγαλώσαμε, άρχισε να γίνεται προσβάσιμο κι εκείνο το περίεργο μηχάνημα στο ρεγκάλ, ένα με πολλά πολλά κουμπάκια, πράσινο καντράν με νούμερα και μια κόκκινη βελόνα που πηγαινοερχόταν αριστερά δεξιά, καθώς και δυο άλλα, ένα διαστημικής προέλευσης μεταλλικό αντικείμενο που έπαιρνε μέσα κάτι άλλα πράματα και θάματα, που 'χανε τρύπες απάνω τους κι αυτοκόλλητα και γράμματα κι ύστερα ήταν και το άλλο, ένα που έπαιρνε δίσκους, αλλά αυτοί είναι μια άλλη ιστορία...

Ένα από τα πιο προσφιλή αντικείμενα καταστροφής της παιδικής μας ηλικίας, η κασέτα. Είχε αυτό το παραθυράκι στη μέση που μπορούσες να δεις από μέσα και είχε και δυο τρύπες στις οποίες χωρούσαν ιδανικά τα παιδικά μας δαχτυλάκια. Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, δε, ήταν εκείνο το καρούλι! Πονέσανε τ' αφτιά μας μέχρι να μάθουμε ότι δεν είναι παιχνίδι, είναι κασέτα και μπαίνει σε εκείνο το διαστημικής προέλευσης μεταλλικό αντικείμενο, κασετόφωνο εν συντωνυμία που λέει κι ο Ζήκος, και το μυστήριον ελύθη.

Η υπόλοιπη παιδική μου ηλικία πέρασε ακούγοντας το "You're in the army now", στη μαύρη κασέτα, η οποία από την πολλή χρήση πρέπει να εξαϋλώθηκε, αποδημώντας για τον παράδεισο των μαγνητικών μέσων. Ακολούθησαν άπειρες, άλλες καλές, άλλες καλύτερες, άλλες από φίλους, άλλες από φίλες, άλλες γραμμένες απ' το ράδιο, όπου καρτερικά περίμενες να παίξει το τραγούδι που είχες δώσει τρεις εκπομπές τώρα παραγγελιά, αλλά όλο δεν προλάβαινε... Μ' ακολουθούν ακόμη, μόνο που δεν έχω κασετόφωνο...

Όχι, δεν αναπολώ την εποχή εκείνη, τώρα που έχω την ευκολία να ακούσω το οτιδήποτε. Αναπολώ το πάθος και κάπου σα να το 'δα εδώ μέσα. Ψάχνω, ακούω, κοιτάω, μ' αρέσει. Είναι του γούστου μου. Συνεχίστε την καλή δουλειά, μάγκες. Εγώ καινούρια μουσική μάλλον δεν έχω να συνεισφέρω, όμως ο καθένας τη δουλειά του. Αν έγραφα σήμερα μια παλιά κασέτα, θα ξεκινούσα κάπως έτσι...



Ευχαριστώ τον Moik για την πρόσκληση. Και για τη διόρθωση... http://eksostrefeia.blogspot.com/2010/11/and-living-is-easy.html

Τετάρτη, 10 Νοεμβρίου 2010

The Heavy Live at Block 33

Στον Noid, ένα μικρό χωριουδάκι νοτιοδυτικά του Bath, κάπου στο Ηνωμένο Βασίλειο, όλα έμοιαζαν ειδυλλιακά μέχρι που γεννιούνται 4 μοναδικές μουσικές και «βαριές» προσωπικότητες. Οι γνωστοί σε όσους πιστούς  «Τhe Heavy».

                  Μέχρι εδώ τίποτα το επιλήψιμο…Στην μουσική του ενηλικίωση, όμως,  το συγκρότημα αρχίζει να διατυμπανίζει ότι ευθύνεται για μερικά από τα πιο επικίνδυνα και αρρωστημένα sounding beat και riffs. Σχεδόν αυτάρεσκα αυτοχαρακτηρίζονται ως μουσικά σχιζοφρενείς.
                  Το πραγματικό πρόβλημα όμως δεν είναι οι ισχυρισμοί της μπάντα , το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι όλα ισχύουν!
                  Οι «The Heavy» είναι ένα κράμα από neo soul με indie επιρροές. Σε αυτό έρχονται να προστεθούν οι crunchy κιθάρες και τα «James Brown» φωνητικά! Το αποκορύφωμα, δε, είναι οι αυθεντικές ηχογραφήσεις οι οποίες έχουν όλες αυτές τις ατέλειες και τα μικρολάθη που προέκυψαν κατά την ηχογράφηση. Με αυτό τον τρόπο δεν χάθηκε τίποτα από τον αυθορμητισμό και πάθος της μουσικής!
          How you like me now
          Sixteen
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ: 20ΕΥΡΩ 

ΤΑΜΕΙΟ: 25ΕΥΡΩ 

ΩΡΑ ΕΝΑΡΞΗΣ: 21.30 


Τρίτη, 9 Νοεμβρίου 2010

Meet ... Ben Howard

Ο Ben Howard μας έρχεται από την Αγγλία και στην ηλικία των 22 ετών κυκλοφορεί τη πρώτη του δισκογραφική δουλεία με τίτλο 'These Waters' , η οποία περιέχει μόνο έξι τραγούδια , τα οποία έγραψε ο ίδιος . Αν τον ακούσεις θα διακρίνεις, ότι πρόκειται για  κλασσικό downtempo indie ρυθμό, σε μορφή μπαλάντας, με μία ιδιαίτερα αρμονική φωνή .
Τι τον κάνει ξεχωρίστο..; Δείτε...


These Waters


Empty Corridors

Cults - Cults 7''

Δεν έχουνε my-space, η αναζήτηση του ονόματος τους στο google , θα σε επιστρέψει λιγότερα αποτελέσματα ακόμη και από τον τελευταίο τηλε-τραγουδιάρη . Γι' αυτό δεν μπορώ να σε κουράσω με βιογραφικές πληροφορίες.
Τι γνωρίζουμε...; Ένα αγόρι και ένα κορίτσι που σπουδάζουν κινηματογράφο στην Νέα Υόρκη κυκλοφόρησαν το πρώτο τους single με τίτλο ' Cults 7'' ' . Επιρροές  από pop του '60 και εύθυμα φωνητικά σε έναν όμορφο τεμπέλικο ρυθμό. Τρία είναι συνολικά τα κομμάτια, με το 'Go Outside' να ξεχωρίζει κατά την άποψη μου . 


1.Go Outside
2.Most Wanted
3.The Curse


Το ολοκληρωμένο άλμπουμ των Cults πρόκειται να κυκλοφορήσει τον Δεκέμβριο του 2012(!!)..
Και επειδή ξέρω ότι τώρα που τα άκουσες στο γιουτιούμπ , σκέφτεσαι ήδη να πεταχτείς στο κοντινότερο δισκάδικο (λέμε τώρα...) , θα σε σταματήσω και θα σου πώ ότι μπορείς να κατεβάσεις το ' Cults 7'' ' από εδώ ...Σε έσωσα πάλι..

Κυριακή, 7 Νοεμβρίου 2010

GIG NIGHT


Παρασκευή 26 του μήνα δε ξέρω αν θα υπάρχει κάτι καλύτερο να κάνεις,
αλλά και να υπάρχει θα συνεχίσω να σου λέω πόσο γαμάτο θα ναι αύτο
το live μέχρι να σε πείσω...
Λοιπόν Παρασκευή 26 Νοεμβρίου στις 9μ.μ στο Block 33 για πρώτη φορά
στην Ελλάδα Wax Tailor...full band (έτσι).. και Guts,μιλάμε για πολύ χορό..
Επίσης ανοίγουν και οι Kill Emil ft.Last Line
πάρτε ενα teaser
...

'Οσο για το ποιος είναι:ο Wax Tailor aka Jc Le Saout είναι γάλλος μουσίκος παραγωγός,η μουσίκη του είναι ένα μίγμα από soul/funk/hiphop και samples που
προέρχονται απο ταίνιες πχ.βλέπε Que Sera
και triphop θα έλεγα.Γένικα τα άλμπουμ του είναι πόλυ καλά, μουσίκη που σε ταξιδεύει, σε προβληματίζει σε ξεσήκωνει και σε ρίχνουν σε σκέψεις...πόλυ κάλη παρέα για το mp3 σου.Τώρα για ποια κομμάτια προτίνω να ακούσεις... το αφήνω πάνω σου ψάξε, και ανακάλυψε μόνος το επόμενο αγαπήμενο σου κομμάτι, σίγουρα κάποιο θα αγαπήσεις στο εγγυώμαι..
Τώρα Guts...τους
Guts σίγουρα τους ξέρεις... δεν σου θυμίζει κάτι?
And the Living is Easy τώρα σίγουρα
τους θυμήθηκες..τώρα θα μου πεις εντάξει έχουν ένα κομμάτι γνωστό και κάτι έγινε,λάθος φίλε.. άπο τη πρώτη φόρα που ακούς ένα κομμάτι τους σκαλώνεις και θα στο αποδείξω.. άκου το I want you tonight,το Narco Trip το
Take a look around you και μέτα αν μου πεις ότι δεν θες να ξαναπατήσεις play για μενα θα σαι ψεύτης..


Σε επείσα?



Κυριακή, 24 Οκτωβρίου 2010

Περί διασκευών...κολοκυθόπιτα


Ένα είναι σίγουρο. Οι διασκευές, είναι πλέον της μόδας, πιο πολύ από ποτέ.


Σίγουρα θα έχεις ακούσει μια διασκευή και θα έχεις αναρωτηθεί για το ποιός ευθύνεται για αυτό το φρικτό αποτέλεσμα..' Ιεροσυλία!!'. Όμως δεν είναι πάντα έτσι.


Μερικές φορές οι διασκευές συναγωνίζονται τα originals . Δίνουν ένα διαφορετικό χρώμα, που τις κάνει να ξεχωρίζουν για τον 'τύπο' τους. Βεβαίως, η απάντηση στο ' αν μία διασκευή είναι καλύτερη από το original ή το αντίθετο', έρχεται αποκλειστικά από τις προσωπικές μας προτιμήσεις .


Επειδή το θέμα 'διασκευή' το βρίσκω αρκετά ενδιαφέρον, σκέφτηκα να ασχολούμαστε τακτικά με αυτό. Για αρχή , ήθελα να δούμε ένα τραγούδι από την λίστα των πιο πολυδιασκευασμένων, όπως π.χ το 'Summertime' ή κάτι από Beatles...αλλά προτίμησα κάποιο που έγινε γνωστό από την διασκευή του. Ποιό είναι αυτό...;


'Tainted love'..To γνωρίσαμε από τους Soft Cell που το τραγουδήσανε στις αρχές της δεκαετίας του ΄80 . H αρχική εκτέλεση,έτος 1964,από την Gloria Jones, απέτυχε να ενταχθεί στα Charts της εποχής,καθώς και η επανεκτέλεση της το 1976 .Πολλές οι διασκευές,σε πολλούς ρυθμούς. Inspiral Carpets,My Ruin,The Living End, Social Distortion,Shades Apart. Coil, Flying Pickets,The Lost Fingers(!!), Marc Almond, Boppin Kids, Marilyn Manson, Pussycat Dolls, Alejandra Guzman, My Brightest Diamond, Max Raabe(!!).


Μήπως και αυτά θυμίζουν λίγο 'Tainted Love'....;Mark Ruff Ryder-Joy, Rihana-Sos, David Guetta-Sexy Bitch ,Flo Rida -Zoosk Girl.

 . 


Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010

Ποιος: Οι Groove Armada από Αγγλία


Genre: indie electrobeats με έντονες δόσεις απο 80΄s και 90΄s

Groove Armada
πάνω από μία δεκαετία στη μουσική σκηνή έχοντας
10 albums στη δισκογραφία τους δίνουν ακόμη ρυθμό...επίσης επιτρέψτε μου
να πω ότι είναι στο ζενίθ της καριέρας τους,με το LP "Black Light",το οποιο
έχει χαρακτηριστεί ότι "είναι η σκοτεινή πλευρά των Groove Armada, το οποίο
βγαίνει τελικά μετά από 12 χρόνια.."ήχοι 80's και 90's που σε κάνουν
να κουνάς το πόδι σου ανύσηχα,χωρίς να μπορείς να σταματήσεις...
διαολεμένα χορεύτικη μουσική...

Top 5 songs of Black Light

Από τις 18 Οκτωβρίου έχει κυκλοφορήσει το White Light το οποίο περιέχει
live εκτελέσεις πολλών τραγουδιών του Black Light,καθώς και άλλα κλα-
σικά κομμάτια από Groove Armada για μια γεύση εδώ

Πέμπτη, 21 Οκτωβρίου 2010

«MNIMONIUM» 30 ΧΡΟΝΙΑ ΝΥΧΤΑ

Όταν ενημερώθηκα για τη συγκεκριμένη παράσταση, ένα πλατύ χαμόγελο απλώθηκε στο πρόσωπο μου. 
Μπορεί να είναι 500 χιλιόμετρα μακριά, μπορεί οι τιμές να είναι λίγο τσιμπημένες..δεν παύει όμως να είναι μία δελεαστική πρόταση, έστω και για ένα κρύο παρασκευοσάββατο του χειμώνα. Ίδωμεν...



Στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο, στο 143 της αμαρτωλής Λεωφόρου, κάθε Παρασκευή & Σάββατο στις 22.30 το βράδυ παρουσιάζεται το δράμα εποχής: «MNIMONIUM 30 ΧΡΟΝΙΑ ΝΥΧΤΑ».
Μπάτσοι, γουρούνια, τροχονόμοι και ο Τζίμης Πανούσης με αφορμή την οικονομική κρίση βγαίνουν και πάλι στη Συγγρού. Μια σειρά παραστάσεων... που θα συζητηθεί... από 29 Οκτωβρίου στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο.
«Ελάτε να καπνίσουμε ελεύθερα με άλλοθι την παράσταση....»
Παρασκευή & Σάββατο
Ώρα Έναρξης: 22:30

Περισσότερα....

Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

KINGS OF LEON - "COME AROUND SUNDOWN"


Το πέμπτο πολυαναμενόμενο άλμπουμ των Kings of Leon, με τίτλο Come Around Sundown, πρόκειται να κυκλοφορήσει στις 19 Οκτωβρίου.


Μετά την απρόσμενη ίσως επιτυχία του 'Only by the Night' ,επιστρέφουν μετά από δυο χρόνια, για να καθιερώσουν για τα καλά την θέση τους ανάμεσα στα  πλέον πετυχημένα συγκροτήματα.


Ο γνωστός ήχος σε συνδυασμό με τη γνωστή φωνή του Anthony.


Εδώ μπορείτε να δείτε και να ακούσετε όλα τα τραγούδια του δίσκου...

Θανος Μικρουτσικος - Χρήστος Θηβαίος Δευτέρα 25 Οκτωβρίου 2010


Δευτέρα 25 Οκτωβρίου 
ΜΥΛΟΣ CLUB - Ανδρέου Γεωργίου 56, Περιοχή Σφαγεία
Τηλέφωνο κρατήσεων: 2310 510081
Είσοδος 15 ευρώ
Οι πόρτες ανοίγουν στις 21:00

Δυο σπουδαίοι καλλιτέχνες ενώνουν τις φωνές τους κι επισκέπτονται  τη Θεσσαλονίκη.  Ο Θάνος Μικρούτσικος και ο Χρήστος Θηβαίος «Στην ίδια πόλη υπό βροχήν», υπό μνημονίου και ακραίας οικονομικής συγκυρίας που ήρθαν να προστεθούν στην ήδη συννεφιασμένη βάρβαρη καθημερινότητα.Δυο μουσικοί διαφορετικών γενεών συναντιούνται ξανά μετά την πρώτη τους κοινή εμφάνιση το 2002. Πιο ώριμοι, με περισσότερες επιτυχίες και τραγούδια, μετρώντας δεκάδες κοινές συναυλίες όλο το φετινό καλοκαίρι, αισθάνονται ότι έχουν ακόμα πολλά να πούνε στο κοινό που τους αγαπάει και τους αγκαλιάζει σε κάθε τους εμφάνιση. 


Δυο μεγάλοι περφόρμερ, ο καθένας τους μοναδικός και υπέροχος. Ο Θάνος Μικρούτσικος κουβαλώντας ως προέκταση πια του χεριού του το πιάνο του και τους εκπληκτικούς αυτοσχεδιασμούς του συνομιλεί με τον μεγαλύτερο παραμυθά της ελληνικής μουσικής σκηνής, τον τραγουδοποιό Χρήστο Θηβαίο. Κι οι δυο μαζί στήνουν μια παράσταση που συγκινεί, μαγεύει και ταξιδεύει το κοινό. Ίσως γιατί όλοι μαζί ζούμε «Στην ίδια πόλη υπό βροχήν» κι αναζητούμε το καταφύγιο της ποίησης σε μια ζωντανή μουσική παράσταση που απαιτεί τη συμμετοχή μας.

Για το πρόγραμμα έχουν επιλεγεί τραγούδια που η αγάπη του κόσμου έχει καταστήσει διαχρονικά, επιτυχίες του Χρήστου Θηβαίου αλλά και κομμάτια του Θάνου Μικρούτσικου που έχουν να ακουστούν καιρό,  όπως και δουλειές άλλων συνθετών και τραγουδοποιών που ο Θάνος και ο Χρήστος εκτιμούν ιδιαίτερα και φυσικά από την παράσταση δεν θα μπορούσαν να λείψουν αποσπάσματα από το Σταυρό του Νότου, τη δουλειά του Θάνου Μικρούτσικου πάνω στον Νίκο Καββαδία όχι μόνο για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του ποιητή αλλά γιατί δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς. Αυτά τα τραγούδια αναπόσπαστο κομμάτι πλέον της κάθε εμφάνισης του Θάνου Μικρούτσικου ολοκληρώνουν το ταξίδι απογείωσης που θα συμβεί φέτος στο Club του Μύλου.

Στα πνευστά ο Θύμιος Παπαδόπουλος
Στην επιμέλεια του ήχο ο Γιώργος Κορρές

ISRAEL VIBRATION & The Roots Radics live from Jamaica!!!

Τρίτη 26 Οκτωβρίου

ΜΥΛΟΣ - Αποθήκη 
Aνδρέου Γεωργίου 56, Θεσσαλονίκη

Line up:
Israel Vibration & The Roots Radics (JAM)
Hornsman Coyote (SRB)
Los Tre (GR)
Selectοr Rastayouth feat. Stefanatty [soundsystem] (GR)
1SF dj’s


Doors Open: 20.30
Τιμή εισιτηρίων:
Προπώληση 22€
Ταμείο 26€
Η ομάδα 1 STEP FORWARD με μεγάλη τιμή ανακοινώνει πως στις 26 Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη θα εμφανιστεί για μία μόνο βραδιά ένα συγκρότημα θρύλος της reggae. Μια μπάντα ικανή να δονήσει την ψυχή και το μυαλό μας με τις υπέροχες μελωδίες της και τα ιδιαίτερα φωνητικά της. Κυρίες και κύριοι οι αξεπέραστοι ISRAEL VIBRATIONθα βρίσκονται κοντά μας για δυο βραδιές στην Ελλάδα που θα μείνουν ανεξίτηλα χαραγμένες στις συναυλιακές μας αναμνήσεις.

Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2010

CYANNA


Cyanna.Γνωστοί με το Αστερόψαρο για λογότυπο.Ελληνική alternative rock μπάντα.
Τους γνωρίσαμε με το δίσκο" Just A Crush"που κέρδισαν στο Coca-Cola Soundwave
με το γνωστό κομμάτι το" Shine "(αν και εμένα μου αρέσει πιο πόλυ από τον δίσκο το
"Like Fire" or "On and On").Οι ήχοι τους κινούνται σε electropop/rock φόρμες με αγγλικό στίχο απευθύνεται όχι μόνο στο ελληνικό κοινό αλλά διεθνής θα έλεγα...
Το καινούριο τους άλμπουμ "End is Near" κυκλοφορεί...κομμάτια που μου τραβήξαν
τη προσοχή be the Devil και Perfect Mistake check...
Το tracklist του «End Is Near» έχει ως εξής:

Be The Devil

Perfect Mistake

San Quentin

End Is Near

Miles And Miles

I Know You Well

Pregnant

Let’s Make It Count

I Wanna Be Your Dog

Not The Kindest Person

Have A Good Time

Free Falling

Κυριακή, 10 Οκτωβρίου 2010

Εκείνη...


Μουσική..τελικά πολύ ύπουλη υπόθεση. Είναι αυτό που μπορεί να σε συνεπάρει κάπου μακριά, να κάνει τον χτύπο της καρδιά σου να αλλάξει ρυθμό, να σε κάνει να θυμηθείς κάτι που ίσως θα ήθελες να ξεχάσεις ή να σε βοηθήσει να το καταφέρεις. Μπορεί να καθορίσει την διάθεση σου, να αγγίξει την ψυχή ενός ατόμου και να τον οδηγήσει κάπου όπου δεν περίμενε να πάει ή κάπου πού θα ήθελε να είναι. Μπορεί αν σε βρεί στα πρόθυρα της μοναξιάς να σε σπρώξει πιο βαθιά σ'αυτή ή να σε βγάλει. Δεν νομίζω να υπάρχει κάποιος που να μην έχει ένα κομμάτι να του θυμίζει κάτι, ένα πάρτυ, ένα αστείο περιστατικό, μια αγάπη παλιά ή μια αγάπη ανεκπλήρωτη. Η επιλογή του είδους μουσικής, είναι αποκλειστικά στα γούστα του καθενός, το πως εκφράζεται, με ποιόν ήχο, ποιό στιχο, αλλά όλοι στο τέλος αφήνονται στην φωνή του τραγουδιστή ή της τραγουδίστριας να τους ταξιδέψει εκεί που θα ήθελαν να 'ναι. 


Άρχισα να είμαι σίγουρος οτι εκτός από την διασκέδαση μας..ολόκληρη η ζωή μας περιστρέφεται γύρω από νότες.


Παρέα, αλκοόλ, τρανζίστορ...κλασική περίπτωση..και το κινητό σε επικίνδυνη απόσταση. Ίσως να είναι λάθος ίσως και να βγεί σε καλό. Το ρεφραίν σε έφερε στο μυαλό μου και ξαφνικά το μόνο που θέλω να ακούσω αυτή τη στιγμή, είναι η φωνή σου. Το ξέρω πέρασε καιρός, προσπαθώ και εγώ να φανώ εγωιστής, εσύ πάντα ήσουν. Δεν θα σου τηλεφωνήσω, αν ήθελες να με ακούσεις θα το έκανες μόνη σου. Σίγουρα περνάς καλά εκεί που είσαι, θα προσπαθήσω να καταφέρω και εγώ το ιδίο. Θα σε ξεχάσω. Στο επόμενο πρόθυμο να πνίξει τον πόνο μου, κορίτσι, θα χαθώ. Απόσταση...ωραία δικαιολογία διαλέξαμε. Βολευτήκαμε στα λόγια άλλων και στους στίχους χιλιοειπωμένων τραγουδιών αντί να προσπαθήσουμε να γράψουμε το δικό μας. 


Σε έμαθα να διαλέγεις την μουσική που ακούς, να διαλέγεις όπως θεωρούσα εγώ την ποιοτική, να ξεχωρίζεις τον καλλιτέχνη από την εικόνα..και όμως κάτι ώρες μου έρχεται στο μυαλό αυτο το χαζοτράγουδο που άκουγα όταν σε τηλεφωνούσα.. Πριν ξεκινήσω θέλω να πώ οτι το μετάνιωσα..φάνηκα μικρός..όπως μου είπες και εσύ λίγο καιρό μετά... 'Σε είχα και σε άφησα'...Μικρος..Δεν το έχω πεί πουθενά...Προσπάθησα να σε φωτογραφήσω σε ένα τραγούδι, το δικό μου τραγούδι. Πήρα χαρτί και στυλό και άρχισα να γράφω. Στην αρχή είχα μόνο ιδέες, απλά περιστατικά που μου είχαν μείνει ακόμα στο μυαλό. Όταν έβαλα την εικόνα σου μπροστά μου, ήρθαν όλα μόνα τους, θυμήθηκα. Έπιασα στα χέρια και την κιθάρα. Προσπάθησα να τα συνδυάσω. Ίδρωσα, θύμωσα, οι γνώσεις μου εδώ είναι πολύ λίγες για αυτό που νιώθω. Και εδώ μικρός.... 


Θυμάμαι που ήμασταν σε ένα μαγαζάκι, μια μουσική σκηνή, τραγουδήσανε από το διπλανό τραπέζι, θα έσκαγα, αγχώθηκα, δεν ξέρεις πώς γυρνούσε από το μυαλό μου η ιδέα να αρπάξω το μικρόφωνο και να σε σιγοτραγουδίσω αυτά που δυσκολέυομαι να σε πώ με λέξεις. Αλλά δεν το έκανα...Δειλός...
Χαθήκαμε...Πόσο μπορώ να ταυτιστώ με τον Μίλτο όταν ακούω  ''Ότι αγαπάς δεν τελιώνει..και εγώ ακόμα σ'αγαπώ..'. Να δακρύσω..? Είναι εύκολο για μένα..ανάθεμα αν το παρατηρήσεις..και αν το κάνεις θα σε έχω χάσει σίγουρα....


Σε είχα πεί πολλά, περισσότερα από κάθε άλλη. Σε είδα να κλαίς. Έπεσα και εγώ. Κατάλαβα οτι κάποιος άλλος στο προκάλεσε αυτό...και εγώ να είμαι δίπλα σου και να μην μπορώ να σε κάνω να νιώσεις καλύτερα...Στα είπα μετά όλα..Μάταιο..'Δε θέλω να 'μαστε ούτε φίλοι ούτε εχθροί...Θέλω να μη θυμάμαι....' . Αποδείχτηκες λίγη..


Για ΄σένα δεν γράφω..δεν νομίζω να ήξερες τι ένιωθα για σένα..ποτέ μου δεν σε είπα τίποτα..¨Ημουν μικρός..μικρός και δειλός..


Δεν είσαι μία...Είσαι πολλές...Διαφόρετικής ηλικίας,εμφάνισης,συμπεριφοράς και τρόπων.
Αλλά είσαι εσύ..Η Γυναίκα, το κορίτσι, το θυληκό.. Εκείνη...α ρε Δεληβοριά...


                                                                                                         Mωυσής Σ.

Παρασκευή, 8 Οκτωβρίου 2010

Quentin Tarantino's Death Proof


Quentin Tarantino.Σ' ένα επίπεδο οι ταινίες του είναι μυθοπλασίες, αλλά σ'ένα άλλο είναι κριτική ταινιών. Προσωπικά ,τo πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό μου όταν αναφέρεται στη συζήτηση το όνομα του , είναι τα καταπληκτικά soundtracks που χρησιμοποιεί και για αυτά πρόκειται να μιλήσουμε ,τα υπόλοιπα τα αφήνουμε για τους κριτικούς κινηματογράφου. 



Death Proof. Η έμπνευση για το "Death Proof" ήταν οι προβολές των κινηματογραφικών αιθουσών "Grindhouse",ταινίες που θυσιάζουν την κλασική έννοια των κινηματογραφικών ταινιών στο όνομα ενός θεάματος φτηνού εντυπωσιασμού, συχνά με τη χρήση εκκεντρικών και παράλογων σημείων στην πλοκή της ιστορίας, υπερβολικής βίας, έντονου σεξ και αιματοχυσίας. Δυο ξεχωριστές παρέες φιλήδονων κοριτσιών καταδιώκονται σε διαφορετικό χρόνο από έναν stuntman που χρησιμοποιεί το αμάξι του για να εκτελεί τα δολοφονικά σχέδια του. 
  Οι μουσικές επιλογές του Tarantino είναι πάλι αυτές που κερδίζουν τις εντυπώσεις,καθώς εναλάσσονται από retro pop σε rock του '60 και '70.
Στους τίτλους αρχής ακούμε το  'Last Race' του Jack Nitzsche και βρισκόμαστε για λίγο πίσω από το τιμόνι του 'Death Proof'' muscle car του stuntman Mike μπαίνοντας έτσι στο κλίμα για τις καταδιώξεις που θα ακολουθήσουν. Αργότερα βρισκόμαστε στο Texas Chilli Parlor και ακούμε από το Jukebox, που στην πραγματικότητα ανήκει στον Quentin ,το 'Baby it's You' εκπληκτικά διασκευασμένο από τη Smith και στη συνέχεια από τον T Rex το 'Jeepster' . Ο Tarantino κάνει την λεπτομερή εισαγωγή του στον stuntman Mike με το 'Staggolee', ένα κλασικό σκοτεινό blues rock κομμάτι. 
Τα τρία κορίτσια έχουν φύγει από την pub,μπαίνουν στο αυτοκίνητο και το ράδιο παίζει το 'Hold Tight', χορεύουν, τραγουδάνε μέχρι να συγκρουστούν μετωπικά με το 'Death Proof ' (..ειρωνία) .
Δεκατέσσερις μήνες αργότερα καθισμένος στο αυτοκίνητο του ο stumtman Mike εντοπίζει τα επόμενα θύματα του, πάλι τρία κορίτσια, ενώ από το καινούργιο του Dodge ακούγεται ο Willy DeVille με το 'It's so Easy' και στη συνέχεια τα καταδιώκει με το 'Riot in thunder alley', ένα ορχηστρικό κομμάτι με γρήγορο ρυθμό βασισμένο κυρίως στα drums. Αργότερα όμως οι ρόλοι αντιστρέφονται και ο κυνηγός γίνεται ο κυνηγημένος και φτάνουμε στο τέλος που τα κορίτσια σκοτώνουν τον Mike και ακούγεται το 'Chick Habit' της April March , τραγούδι-προειδοποίηση κατά της γυναικείας κακοποίησης και εκμετάλευσης.

Επίτηδες παρέληψα για το τέλος τo αγαπημένo 'Down in the Mexico' από 'The Coasters' και εδώ είναι η σκηνή από την ταινία...

και η πλήρη λίστα με όλα τα τραγούδια που περιέχονται στο soundtrack της ταινίας...

  1. "The Last Race" - Jack Nitzsche
  2. "Baby, It's You" - Smith
  3. "Paranoia Prima" - Ennio Morricone
  4. "Planning & Scheming" - Eli Roth & Michael Bacall (dialogue)
  5. "Jeepster" - T. Rex
  6. "Stuntman Mike" - Rose McGowan & Kurt Russell (dialogue)
  7. "Staggolee" - Pacific Gas & Electric
  8. "The Love You Save (May Be Your Own)" - Joe Tex
  9. "Good Love, Bad Love" - Eddie Floyd
  10. "Down In Mexico" - The Coasters
  11. "Hold Tight!" - Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich
  12. "Sally and Jack (From the Motion Picture Blow Out)" - Pino Donaggio
  13. "It's So Easy" - Willy DeVille
  14. "Whatever-However" - Tracie Thoms & Zoë Bell (dialogue)
  15. "Riot In Thunder Alley" - Eddie Beram
  16. "Chick Habit" - April March




  ack Nitzsche








Πέμπτη, 7 Οκτωβρίου 2010

The Sound


Στην περίπτωση των Sound το πρώτο που θα παρατηρήσεις είναι η τέλεια αρμονία κρουστών, κιθάρας, keyboard και φωνητικών. Η post-punk στα χέρια ταλαντούχων μουσικών που με τους στίχους,την μουσική,τις συνθέσεις τους, δικαιολογούν την απορία κοινού, τύπου, δισκογραφικών ..'Γιατί οι Sound δεν γνώρισαν μεγαλύτερη επιτυχία..?'

Ίσως η ανωριμότητα του "κοινού', η άρνηση τους να γίνουν εμπορικοί και να πουλήσουν εικόνα ,να είναι η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα.

Ηχογραφήσανε το πρώτο τους άλμπουμ το 1980 με τίτλο 'Jeopardy' και ένα χρόνο αργότερα κυκλοφορεί το "αψεγάδιαστο",'From the Lions mouth' . Ακολουθήσανε τρία ακόμη μέχρι την διάλυση τους το 1988.
         Όσο για το σήμα κατατεθέν των Sound ,προέρχεται από το παρθενικό τους Jeopardy           και έχει τίτλο 'I can't escape myself''..


                                               The Sound - I Can't Escape Myself
                      

Τετάρτη, 6 Οκτωβρίου 2010

Mulatu Astatke & The Heliocentrics - Insiration Information vol.3

 Όταν το συγκεκριμένο cd έπεσε στα χέρια μου για πρώτη φορά, το πρώτο πράγμα που διέκρινα ήταν το όνομα του Mulatu Astatke,ίσως του σημαντικότερου αφρικανού μουσικού ο οποίος θεωρείται ο "Πατέρας" της ethio jazz αφού συνδυάζει  jazz και latin στοιχεία με την παραδοσιακή αιθιοπική μουσική . Το όνομα ' The Heliocentrics ' ήταν η πρώτη φορά που το έβλεπα . Πέρασε αρκετός καιρός μέχρι να καθίσω να ακούσω ολόκληρο το cd ..ίσως επειδή δεν ήμουν σε 'mood' να ακούσω κλασική ethio-jazz . Ήρθε η στιγμή που το έβαλα στα ηχεία και κατάλαβα αμέσως οτι αυτό το album είναι κάτι διαφορετικό     και φυσιολογικά ευθύνονται και οι άγνωστοι για εμένα Heliocentrics,οι οποίοι συνδυάζουν  επιρροές Hip-Hop, Funk, Jazz,Psychedelic,Electronic kai Ethnic σε  " ένα " ( έμαθα αργότερα..! ) . Ένα εξαιρετικό παράδειγμα της φράσης "το παλιό συναντάει το καινούργιο" και στην συγκεκριμένη περίπτωση με μεγάλη επιτυχία . Για την ιστορία το "Insiration Information" κέρδισε το βραβείο καλύτερου άλμπουμ του 2009 ,στα βραβεία  Trophees Des Arts Afro-Caribeens στο Παρίσι. 
        Take a look...
                  Fire in the zoo
              Esketa Dance